Zadanie chrześcijańskiego wychowania w rodzinie wypływa z „powołania małżonków do uczestnictwa w stwórczym dziele Boga: rodząc w miłości i dla miłości nową osobę, która sama w sobie jest powołana do wzrostu i rozwoju, rodzice tym samym podejmują zadanie umożliwienia jej życia w pełni ludzkiego” (FC 36). Pierwszymi i głównymi wychowawcami dziecka są rodzice. Przypomniał o tym Sobór Watykański II: „Rodzice, ponieważ dali życie dzieciom, w najwyższym stopniu są obowiązani do wychowania potomstwa i dlatego muszą być uznani za pierwszych i głównych jego wychowawców. To zadanie wychowawcze jest tak wielkiej wagi, że jego ewentualny brak z trudnością dałby się zastąpić. Do rodziców bowiem należy stworzyć taką atmosferę rodzinną, przepojoną miłością i szacunkiem dla Boga i ludzi, aby sprzyjała całemu osobistemu i społecznemu wychowaniu dzieci. Dlatego rodzina jest pierwszą szkołą cnót społecznych, potrzebnych wszelkim społecznościom” (DWCH 3). Rodzina powinna zapewnić dzieciom rozwój fizyczny, moralny, intelektualny i religijny. To rodzice już na płaszczyźnie wychowania naturalnego powinni pobudzać dzieci do doskonalszego poznawania i miłowania Boga (por. DWCH 1).  
Przekazujemy Państwu kolejny numer Zeszyt Formacji Katechetów pt. Wychowanie w rodzinie. W dziale pierwszym, dotyczącym formacji ludzkiej i chrześcijańskiej, ks. Marek Dziewiecki wskazuje na człowieka jako najwyższą wartość i wartości, które go chronią, Magdalena Korzekwa mówi o znaku krzyża w rodzinie, zaś Aneta Rayzacher-Majewska opisuje wychowanie religijne w rodzinie. W dziale formacji doktrynalno-teologicznej są artykuły: ks. Jacka Mizaka – Współdziałanie Kościoła  z rodziną w formacji modlitewnej dzieci, ks. Stanisława Łabendowicza – Wychowanie w rodzinie chrześcijańskiej i Dariusza Adamczyka – Sąd niewiary w świetle perykopy o uzdrowieniu niewidomego od urodzenia z J 9. W dziale...